سال ۱۳۸۶ رو به همه دوستان تبریک میگم و امیدوارم سال خوبی برای همه باشه

سالی پر از خوشی و اتفاقات جالب و دوست داشتنی داشته باشه

تا الان که برای من خوبه بوده و مشکلی پیش نیومده

خوشحال میشم کسی که میاد و به سرنوشت من سر میزنه نظری بده و منو خوشحال کنه

امیدوارم که همه شما موفق باشید

در دلم ابر تو ميبارد عشق سينه ام داغ تو دارد عشق

باورم نيست كسي از غم تو

دل ديوونه نيازارد عشق

باورم نيست كسي زخم تو را بردلخون شده نگذرد عشق

ان قريقم كه نترسد از موج

تن به درياي تو بسپارد عشق

وقتي از مادر متولد شدم ......صدايي در گوشم طنين انداخت .......

كه بعد از اين با تو خواهم بود .....به او گفتم كيستي ؟...... گقت : "غم"

فكر كردم "غم" عروسكي خواهد بود كه بعدها با او بازي خواهم كرد

نشاني من

من نشاني از تو ندارم ،

اما نشاني ام را براي تو مينويسم‌:

در عصر هاي انتظار ، به حوالي بي كسي قدرم بگذار !

خيابان غربت را پيدا كن و

 وارد كوچه پي كوجه هاي تنهايي شو !

كلبه ي غريبي ام را پيدا كن ،

كنار بيد مجنون خزان زده

وكنار مرداب ارزوهاي رنگي ام ،

در كلبه را باز كن

و به سراغ بغض خيس پنجره برو !

حرير غمش را كنار بزن !

مرا خواهي ديد با بغض كويري

كه غرق عصاره ي انتظار

وقتي كه مثل شراب مست مستم ميكني

عاشق عشق ميشم . ميپرستم ميكني

وقتي كه به من ميگي جون من بسته به جونت

منو اروم ميكنه اون صداي مهربونت

نميدونم كه چرا دوباره ديوونه ميشي

خراب و ويرانه ميشي

بتي كه داغونه ميشم ابري و گريونه ميشم

نميدونم كه چرا دوباره ديونه ميشي

دل غمگين منو باز تو اروم ميكني

ميشكنه طلسم غم اخه جادوم ميكني

وقتي كه تو بد ميشي باز ميبينم دنيا رو سرم خرابه

ميبينم كه باز دارم دق ميكنم همه چيم نقش بر آبه

اما تو ميخوام برم گريه كنون سر به ديوارا بكوبم

باز به دادم ميرسي به من ميگي عشقمي تو خوب خوبمي

باز ميگم عزيز من پا رو قلبم نميزاري

مهربون با منو اشكمو رو در نمياره

عشق با يه نگاه متولد ميشه !با مهربونيه يار ، اوج ميگيره !

با دروغ ميلرزه اما از بين نميره

عشق با سكوت ، فرياد ميزنه ! عشق ، گذر لحظه ها رو ،

نا محسوس ميكنه !

....عشق ، تو رو به خدا نزديك ميكنه!

عشق ، پس حالا كه عشق انقدر خوبه ،بيا تا اخر اخرش ،عاشق بمونيم

چون عاشق شدن اسون اما !

عاشق موندن خيلي خيلي سخته

دوستت دارم ، چون باورم كردي و حالا كه عاشقت شدم ، قول

جلسه محاكمه عشق بود

وقاضي عقل ،

و عشق محكوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز شده بود

يعني فراموشي ،

قلب تقاضاي عفو عشق را داشت

ولي همه اعضا با او مخالف بودند

قلب شروع كرد به طرفداري از عشق

اهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز ارزوي ديدن اونو داشتي

اي گوش مگر تو نبودي كه در ارزوي شنيدن صدايش بودي

و شما پاها كه هميشه اماده رفتن به سويش بوديد

حالا چرا اينچنين با او مخالفيد ؟

همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند

تنها عقل و قلب در جلسه ماندند

عقل گفت : ديدي قلب همه از عشق بيزارند !

ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از همه تو را ازرده

چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟

قلب ناليد : كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود

وتنها تكه گوشتي هستم كه در هر ثانيه قبل از تكرار ميكند

کی اشکات و پاک میکنه شبا که غصه داری
دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری
شونه ی کی مرحم هق هقت میشه دوباره
از کی بهونه میگیری شبای بی ستاره
برگ ریزونای پائیز کی چشم به رات نشسته
از جلو پات جمع میکنه برگهای زرد و خسته
کی منتظر میمونه حتی شبای یلدا
تا خنده رو لبات بیاد شب برسه به فردا

کی ازسرود بارون قصه برات میسازه
از عاشقی میخونه وقتی که راه درازه
کی از ستاره بارون چشماشو هم میزاره
نکنه ستاره ای بیاد و یاد تو رو نیاره
نکنه ستاره ای بیاد و یاد تو رو نیاره